Saturday, June 9, 2012

ಭಾರತದ ಬಡತನ ಮತ್ತು ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗದ ಶೌಚಾಲಯ : ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯಂಗ್ಯ



"ಎಲ್ಲಾರ ಜೀವದ ಗೂಡಿನಾಗೆ ಒಂದು ಹಸಕೊಂಡಿರೊ ಹಕ್ಕಿ ಕುಂತಿರತೈತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಳು ಹಾಕ್ತಾ ಇರಬೇಕು. ನ್ಯಾಯದ ಕಾಳು, ಸತ್ಯದ ಕಾಳು, ಕರುಣೆಯ ಕಾಳು, ನಿಯತ್ತಿನ ಕಾಳು..ನೀನು ಯಾವತ್ತು ಆ ಕಾಳು ಹಾಕಾದು ನಿಲ್ಲಸತೀಯೋ ಆವತ್ತು ಆ ಹಕ್ಕಿ ನಿನ್ನ ದೇಹ ಬಿಟ್ಟು ಹಾರಿ ಹೋಗತೈತೆ..." ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವವನು ರಾಮಯ್ಯ ಎಂಬ ಬುಡಬುಡಿಕೆಯವನು ಎಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಬಹುದು. ನಾವೂ ಸಹ ಬುದ್ಧ, ಬಸವ, ಗಾಂಧಿ, ವಿವೇಕಾನಂದ, ಪರಮಹಂಸರ ನುಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತು ಮಾತಿಗೆಲ್ಲಾ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅವರಂತೆ ಚಿಂತಕನಲ್ಲದ, ದಾರ್ಶನಿಕನಲ್ಲದ ತನ್ನ ತುತ್ತಿನ ಚೀಲ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರತಿದಿನ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಬುಡುಬುಡಿಕೆ ರಾಮಯ್ಯನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಎಂಥಾ ಮಾತು! ಬಡತನ - ಹಸಿವು ಕಲಿಸುವ ಪಾಠವನ್ನು ನಾವು ಯಾವ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಹೀಗೆ ಬುಡಬುಡಿಕೆ ರಾಮಯ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿರುವ ಬಡತನದ ಪಾಠ ಆಳುವ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ದುರಂತ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದೋ ಏನೋ ಭಾರತದ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಡತನದ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಬರೆದ ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಧೀಮಂತ ಪತ್ರಕರ್ತ ಪಿ. ಸಾಯಿನಾಥ್ ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕವೊಂದಕ್ಕೆ ’Everybody Loves A Good Draught' (ಎಲ್ಲರೂ ಬರಗಾಲವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ) ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಬುಡಬುಡಿಕೆ ರಾಮಯ್ಯ ಹೇಳುವ ನ್ಯಾಯದ ಕಾಳು, ನಿಯತ್ತಿನ ಕಾಳುಗಳೆಲ್ಲ ಭ್ರಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರವರ್ಗದ ಬಳಿಯಂತೂ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬಡವರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ.



ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರಬಹುದು, ಕೆಲದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾಂಟೆಕ್ ಸಿಂಗ್ ಅಹ್ಲುವಾಲಿಯಾ ನೇತೃತ್ವದ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮುಂದೆ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವೊಂದನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ನಗರದಲ್ಲಿ ೩೨ ರೂ. ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ೨೬ ರೂ. ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಲಾ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡುವ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬಡತನ ರೇಖೆಗಿಂತ ಮೇಲಿನವರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದಿತ್ತು! ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ೪ ಜನರಿರುವ ಕುಟುಂಬದ ದಿನದ ಆದಾಯ ೧೬೦ ರೂ. ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಬಡ ಕುಟುಂಬವಲ್ಲ!! ದೇಶದ ಅತಿ ಬುದ್ಧಿವಂತರೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಧಿಕಾರಿವರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗ ಬಡತನವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಪರಿ ಇದು. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಲೇಖಕ ಜಾರ್ಜ ಆರ್ವೆಲ್ ೧೯೪೬ರಲ್ಲೇ "ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ದೂರವಿಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ರಾಜಕೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ" ಎಂದಿದ್ದ. ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆ ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹಾತೊರೆದರೆ, ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳಲ್ಲೆ ಆಟವಾಡಿ ನಮ್ಮ ಬಡತನವನ್ನು ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗ ಕಡಿಮೆಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಬಡತನ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಬಡತನ ರೇಖೆಯ ಮಟ್ಟವನ್ನೇ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದರಾಯಿತು. ಯೋಜನೆಗಳೇಕೆ ಬೇಕು ಅಲ್ಲವೇ? ಈ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲೇ ನಾವು ಪ್ರಪಂಚದ ಬಲಿಷ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗುವತ್ತ ದಾಪುಗಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ!

ನಾವು ಹೀಗೆ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮಂಟೆಕ್ ಸಿಂಗ್ ನೇತ್ರತ್ವದ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದೆ. ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗ ತನ್ನ ಶೌಚಾಲಯಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ದರ್ಜೆಗೆ ಏರಿಸಲು ೩೫ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಗಳನ್ನು ವೆಚ್ಛಮಾಡಿದೆ! ಶೌಚಾಲಯದ ಬಾಗಿಲುಗಳಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಳವಡಿಸಲು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ೫.೧೯ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಗಳನ್ನು ವ್ಯಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆಯೋಗದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ೬೦ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಗಳನ್ನು ವಿತರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಳವು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮರಾಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾಂಟೆಕ್ ಸಿಂಗ್ ರ ಕೆಲವು ವಿದೇಶ ಯಾತ್ರೆಗಳ ಒಂದು ದಿನದ ಖರ್ಚು ೨.೦೨ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಅಂತೆ! ಇವೆಲ್ಲ ವಿವರಗಳು ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಒಟ್ಟೂ ಘಟನೆ ಯಾವ ಪರಿಯಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆಯೆಂದರೆ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗ ಇಡೀ ಭಾರತವನ್ನು ಅವಮಾನಪಡಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆಯೂ, ನಮ್ಮ ಬಡತನವನ್ನು ವ್ಯಂಗ್ಯಮಾಡಿ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆಯೂ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಫ್ರೆಂಚ್ ಮಹಾಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಮೇರಿ ಅಂಟೋನೆಟ್ "ಬ್ರೆಡ್ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಕೇಕ್ ತಿನ್ನಿ" ಎಂದು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಅಣಕಿಸಿದ್ದಳೆಂದು ದಂತಕಥೆ ಇದೆ. ಬಡತನದ ಬಗ್ಗೆ ಕಳಕಳಿ ಇರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅಂತಹ ತಣ್ಣನೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು. ಜಾರ್ಜ್ ಆರ್ವೆಲ್ ನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರಬಂಧ "How the Poor Die" (ಬಡವನು ಹೇಗೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ) ಎಂದಿದೆ. ಆರ್ವೆಲ್ ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆ (?) ಅಥವಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಚಿಹ್ನೆ (!) ಎರಡರೊಳಗೆ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಬಳಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಳಸಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಬಡವನೊಬ್ಬ ಸಾಯುವುದು ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗಂತೂ ಸತ್ಯ.

No comments:

Post a Comment